Własność intelektualna ma charakter niematerialny. Dlatego też kwalifikowane jest zawsze jako dobro niematerialne, co radykalnie odróżnia ją od materiał rzeczy. Niematerialność oznacza, że nie da się własności intelektualnej poznać zmysłami. Odbiór, poznanie własności intelektualnej ma charakter niematerialny (intelektualny). Zmysły jedynie pomagają nam w tym odbiorze i całym pro poznawczym. Z tego względu należy zdecydowanie oddzielać dobro niematerialne, czyli własność intelektualną od tego wszystkiego, co jest tylko jej nośnikiem, materialnym przejawem, substratem. Czym innym jest dobro niematerialne, a < innym postrzegalny zmysłowo materiał, który je wyraża i w którym owo dobre inkorporowane, ucieleśnione.

Wówczas, gdy kupujemy książkę w księgarni, nabywamy tylko rzecz: zadrukowane kartki papieru w określonej postaci. Kupujemy wtedy jedynie materialny przedmiot, nie kupujemy natomiast żadnych praw do własności intelektualnej jaką jest utwór (powieść, wiersz, itp.), który owa książka uzewnętrznia i której jest ona nośnikiem, zmysłową postacią. Czymś innym jest dzieło PAN TADEUSZ Adama Mickiewicza, a czymś innym konkretny egzemplarz książki, za pomocą, którego to dzieło poznajemy. Pierwsze to dobro niematerialne, a drugie to jego konkretny nośnik, materialna reprezentacja, forma utrwalenia.

Trzeba zatem pamiętać, że prawa do rzeczy, która wyraża własność intelektualną nie dają automatycznie żadnych praw do tej własności. Rzecz i przez nią określana własność intelektualna (dobro niematerialne) to dwa różne przedmioty ochrony prawnej i rządzą nimi odmienne reżimy prawne. Dobro niematerialne obejmuje PRAWO WŁASNOŚCI INTELEKTUALNEJ. O ochronie praw do przedmiotów fizycznych traktują natomiast inne przepisy, w szczególności prawo rzeczowe (najważniejsze spośród nich to prawo własności), które z jednej strony, dotyczy ruchomości, a rozmaitych przedmiotów codziennego użytku, takich jak żywność, ubrania, urządzenia, meble itd., a z drugiej strony dotyczy nieruchomości, jak grunty, budynki i lokale. Prawo rzeczowe bezpośrednio nigdy nie reguluje ochrony własności niematerialnych.

              materiał źródłowy:

         WŁASNOŚĆ INTELEKTUALNA w społeczeństwie informacyjnym / T.Sieniow, W.Włodarczyk

         ISBN 978-83-913279-8-2

         KRAJOWA IZBA GOSPODARCZA, WARSZAWA 2009

         FUNDACJA INSTYTUT NA RZECZ PAŃSTWA PRAWA, WARSZAWA 2009